Het seminariecentrum de Kluizerij in Affligem was rond 15 augustus het rustig decor voor een sprankelende cursus Creatief Schrijven.

De strenge kloostergeest van Benedictus, de stichter van de zusterorde, beroerde en ontroerde onze geest. Het bracht ons tot een andere soort, bijna bizar gelovig inleven, apart geschikt voor het creëren van onze gedichten. Als het ware lag ze als een matras onder onze voeten, werden we meegezogen in de aangepaste opdrachten van de docent Daniel Billiet.

De serene sfeer omspande het geheel: de mooie tuin met kleine stoofappeltjes, de begraafplaats van de overleden zusters in het bos, het kruisbeeld, de wijngaard, onze cellen,…Veel inspirerend artistieks vonden we terug in de krullen, de uitgehouwen beeldwerken, de lijsten en figuren in en rond de gangen, de grote zalen, het meubilair.

In onze gedachten roken die gangen nog naar de stille stappen, de ritselende zwarte rokken en zusterkappen. We konden als het ware achter elke deur de fluisteringen, de verzuchtingen van de nonnen horen. Ook lieten we ze opstijgen uit de dood, de zerken brachten ons bijzondere gedichten. Tot de kleinste verzuchtingen, oprispingen, blije voeten, eenzame harten, verlangen en roepingen, kortom wij spraken het uit op papier, we aanhoorden het in elkanders ‘lauden’.

Knap uitgedokterde schrijfopdrachten verleidden onze creativiteit. We gaven graag het uiterste van onszelf.
Na een intense feedback schaafden we bij, en opnieuw lokte dat dan weer verrijkende discussies uit in de meest respectvolle sfeer. Alles smaakte beter en vroeg om nog meer. Ook de maag kreeg een verzorgde, lekkere keuken. Om nog niet te gewagen van het Affligemse bier dat voor een heel vriendschappelijk schuimlaagje zorgde!

Een hele grote pluim voor de docent en voor Creatief Schrijven én voor het hele sterke dichtersteam.

(c) Karin Dée

De stadshallen – reusachtig groot en nu nog zo kaal. “Aha, daar komt dan het podium voor de prijsuitreiking en hier de tafeltjes voor de feedback.”

Boekhandel De Raaklijn. “Wow, wat een prachtige ruimte voor de tentoonstelling! Maar we zullen hier wel pijlen moeten hangen.”

Wij willen ook wel zo’n prachtig park als eerbetoon als we dood zijn!

Tapijten om je op neer te vleien, boeken en literaire verrassingen in dit park op 28 augustus.

“Prachtig!”  De hele reeks van 1001 Liefdes in de etalage van de Brugse boekhandel. “Zouden ze lukraak gekozen hebben op welke bladzijden het boek open ligt?” Alle voorbijgangers kunnen genieten van de mooie teksten van Yuva Vande Putte en Fiorella Norens (Boek 8).

Achter de Brugse boekhandel ligt een prachtige tuin en daarachter…

het koetshuis waar o.a. Peter Verhelst en Oscar Van den Boogaard voorlezen. Wees gerust, hier ruimen we nog op!

“Ik zou de selectie van de publieksjury allemaal zo naast elkaar zetten.” Curator Cathérine Lommée wikt en weegt.

“Goed idee”, volgens onze man in Brugge, Dirk Hallaert “en dan laten afdrukken bij een bedrijfje dat ook planafdrukken maakt.”

In het programma De Stip lanceerden we de volgende oproep: “Nog 200 liefdesbrieven gezocht voor de laatste boeken uit de reeks 1001 Liefdes.” Vandaag trokken we met de recente oogst naar boekhandel De Groene Waterman. Schrijfster Annelies Verbeke opende de omslagen en liet zich verrassen door de passionele gevoelens en de eerlijke kijk van jonge kinderen. Ze ergerde zich aan de taalfouten in sommige brieven en knapte ook af op weerelementen zoals hemelsblauw of zonnegeel. De reportage is binnenkort te zien in De Stip op VTM.

‘Geen over het hoofd geziene dt-fouten deze keer?’
‘Staan de juiste fotootjes wel bij de juiste mensen?’
‘Tom Naegels schreef dus liefdesbrieven met Saskia De Coster, laten we ze dan niet beter naar elkaar kijken?’
‘De brochure ziet er echt wel hip uit, de Albino’s hebben zichzelf overtroffen.’
‘Kun je het zwart op de achterkant nog omzetten naar het stadsbeeld, alsjeblief?’
‘Uitgeverij Marken zal er ook bij zijn, niet vergeten toe te voegen op pagina 8…’
‘Die komma laatste paragraaf op pagina 6 moet een punt zijn. En dan een hoofdletter.’
‘Kun je in het schema met donker- en lichtrood werken? Ook zo voor het oranje graag.’
‘Zijn de tekstjes van Jeugd en Poëzie er al?”
‘Ja, dé columnschrijver doet ook mee.’
‘Zo’n zwaar bestand kan niet per mail verstuurd worden, hoe krijgen we de pdf dan wel bij de drukker?’
‘Wanneer willen ze de pdf?’
‘Klaar.’
‘Deadline gehaald.’
‘Champagne!’

De programmabrochure van het slotfeest van 1001 Liefdes is in druk!

Had jij ook zo’n leraar Nederlands?
Zo iemand die de paraplu opstak wanneer je hem op een flagrante fout op het bord wees.
“Ik wou gewoon even testen of jullie wakker zijn. Gelukkig is er één iemand die het merkt…”
Een hekel had ik aan zo’n goedkoop excuus. Truut vond ik het.
Mensen die gewoon toegeven dat ze ‘n fout maken, scoren veel hoger.
Fouten maken komt nu eenmaal voor in de beste families.

Creatief Schrijven is soms ook zo’n beste familie. Waar er fouten voorkomen.
Want ook al zit je er met de loep op, dan nog ontsnapt er soms iets aan het oog.

Niet om de ijverigen onder jullie te testen. Die vlieger gaat niet op.
De fout was er gewoon.
En ik, ik stond erbij, en ik keer er niet naar.
Of ik keek naar iets anders.

En toen ik er wel naar keek, sneed het als een mes.
Terechtwijzingen, C4’s met hopen, vervloekingen, tomaten, eieren…
Ik verdiende het allemaal, want het was ongehoord.

Ik lig er al nachten wakker van.
Ik verdien dit niet. Ik zit er altijd met de loep op… En dan dit !?

Ootmoedig buig ik het hoofd. Geef mijn fout grif toe.
En hanteer praktijken waaraan ik een bloedhekel heb:
“Diegene die het wakkerst is en mij als eerste terechtwijst, wint een gratis abonnement op VERZ!N“, het tijdschrift dat je aan het schrijven zet.

Of je start bij het collector’s item met de onvergeeflijke fout, of bij het volgende nummer, is aan jou!
Reageren maar, hier bij dit blogje!

(c) Ann Van Dessel

(c) Peter Mangel Schots

(c) Dimitri Verbelen

(c) Rik Dereeper

(c) Karin Dée