Creatief Schrijven is het aanspreekpunt voor iedereen die schrijven gewoonweg niet laten kan.

Karin, hoe was het eigenlijk in Affligem?

Geslaagd cum laude

Het seminariecentrum de Kluizerij in Affligem was rond 15 augustus het rustig decor voor een sprankelende cursus Creatief Schrijven.

De strenge kloostergeest van Benedictus, de stichter van de zusterorde, beroerde en ontroerde onze geest. Het bracht ons tot een andere soort, bijna bizar gelovig inleven, apart geschikt voor het creëren van onze gedichten. Als het ware lag ze als een matras onder onze voeten, werden we meegezogen in de aangepaste opdrachten van de docent Daniel Billiet.

De serene sfeer omspande het geheel: de mooie tuin met kleine stoofappeltjes, de begraafplaats van de overleden zusters in het bos, het kruisbeeld, de wijngaard, onze cellen,…Veel inspirerend artistieks vonden we terug in de krullen, de uitgehouwen beeldwerken, de lijsten en figuren in en rond de gangen, de grote zalen, het meubilair.

In onze gedachten roken die gangen nog naar de stille stappen, de ritselende zwarte rokken en zusterkappen. We konden als het ware achter elke deur de fluisteringen, de verzuchtingen van de nonnen horen. Ook lieten we ze opstijgen uit de dood, de zerken brachten ons bijzondere gedichten. Tot de kleinste verzuchtingen, oprispingen, blije voeten, eenzame harten, verlangen en roepingen, kortom wij spraken het uit op papier, we aanhoorden het in elkanders ‘lauden’.

Knap uitgedokterde schrijfopdrachten verleidden onze creativiteit. We gaven graag het uiterste van onszelf.
Na een intense feedback schaafden we bij, en opnieuw lokte dat dan weer verrijkende discussies uit in de meest respectvolle sfeer. Alles smaakte beter en vroeg om nog meer. Ook de maag kreeg een verzorgde, lekkere keuken. Om nog niet te gewagen van het Affligemse bier dat voor een heel vriendschappelijk schuimlaagje zorgde!

Een hele grote pluim voor de docent en voor Creatief Schrijven én voor het hele sterke dichtersteam.

(c) Karin Dée

Affligem augustus 2010000

En eentje voor het slapen gaan

de deur van mijn vader
valt steeds in het slot
van mijn vraag
wie hij was, wat hij dacht, wat hij vond
verborg hij in zwijgen
bewaakt met zijn glimlach

soms in het glas van een winkelruit
zwijgt hij me aan
we botsen

we lachen
tot het scharniert in mijn rimpels

(c) Jos Rosenboom

En nog eentje

deur
stap niet door de deur heen
naar het gras dat groener

hang je oog aan het kijkgaatje
lieg wat je ziet
wat meer en nog

blijf staan, stap nooit
want het gras dat o zo
zal je tenen slikken

(c) Joey Brown

Verzamel de poëzie uit Watou

Boeken vol postzegels
en jaren van lijven
uitbundig gekleurd

Na het stollen van haar schoot
de zegels, de dagen
met armslag

Blozend valt de avond
Zij wacht

(c) Ann Tronquo

Nog eentje uit Watou

anneke hangt in ogen
wanneer haar rokje uitvalt
voor de jager

vreselijk hard schrijft zij
haar huid in zijn kleren,
te hard voor een kind dat acht heet

nu is ze zichzelf spijtig in zijn ogen
de bolle zieke dromenspiegel
het litteken dat zij verzint

@ Tom Veys

Het bewijs: de oogst uit Watou

gisteren is de deur
van zijn geheugen
in het slot gevallen

hij geeft de boeken
water
doet de kat
een dasje om

houdt zijn koffiekopje op

zingt

@ Nelleke Lamme-Den Boer

In Watou werd er geschreven, hier worden enkele woordelijke verwennerijen prijsgegeven.