Creatief Schrijven is het aanspreekpunt voor iedereen die schrijven gewoonweg niet laten kan.

  • Alle dagen dichten

    Elke dag van 2012 vond je hier een poëzieopdracht. Daniel Billiet, auteur, dichter en schrijfdocent, prikkelt jouw schrijftalent. Post je gedichten op Storees.net. Daar laat je lezers genieten van jouw woorden en krijg je feedback van andere schrijfgenoten.

    Gebruiksaanwijzing

    Om uit deze rubriek nog meer rendement en schrijfplezier te puren

    1. De definitie van een inspirerende schrijfopdracht luidt: elke opdracht die op de een of andere manier leidt tot een goed gedicht is een schrijfopdracht die naam waardig.

    2. Een literaire schrijfopdracht is geen schooltaak die je zo nauwgezet mogelijk moet uitvoeren. Integendeel! Schrijven is durven buiten de lijntjes kleuren.

    3. Leer met je pen luisteren naar het gedicht dat achter elke schrijfopdracht ongeduldig staat te trappelen om door jou in taal bevrijd te worden. Heb de moed die Lorelei te volgen.

    4. Gebruik al je zintuigen. Maar ook: leer luisteren met je huid. Tracht mee te voelen met je ogen. Proef met je oren de kleuren…

    5. Elk gedicht heeft de lengte en de vorm die het wil/nodig heeft/zelf zoekt. Moei je daar dus niet mee.

    Veel woord- en versgenot

12 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Een huis verlaten’ van Jos Versteegen (Uitgeverij Nieuw Amsterdam).

Met vrienden kletsen in een brasserie. Mijn oog valt op een sjofele vrouw met een biertje voor zich. Ze neemt voorzichtige en trage slokjes van haar pintje. Niets opvallends zou je zeggen, maar na elk slokje neemt ze een foto van haar biertje. Tot en met het lege bierglas wordt gefotografeerd. Is ze een alcoholiste? Definitief en ritueel afscheid nemend van bier? Gaat ze geregeld naar de AA? Maar dat bijna ballet slokje-foto-wachten-slokje-foto-wachten is zeker materiaal voor een goed gedicht.

©Daniel Billiet

11 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Finse meisjes’ van Kira Wuck (Uitgeverij Podium).

Als je desperaat op zoek bent naar inspiratie: richt je schreden naar de dichtstbijzijnde Dienst Verloren Voorwerpen. Vraag of je even mag gluren naar de ontzagwekkende bergen voorwerpen die allemaal geduldig liggen te wachten op hun vergeetachtige baasje. Niet te geloven wat mensen allemaal vergeten op bussen, treinen, in stations en parken. Jaja, natuurlijk hopen paraplu’s en handtassen en aktetassen en brooddozen en gsm’s… Maar ook: een (slecht) schoolrapport, schoenen, slipjes in allerlei maten en kleuren, kousen, horloges, gps, secret classified documents… En elk verloren voorwerp heeft zijn verhaal, waaruit jij een knap gedicht kunt distilleren.

©Daniel Billiet

10 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Santenkraam’ van Ronelda S. Kamfer, vertaling door Alfred Schaffer (Uitgeverij Podium).

Vandaag ga je de straat op, uiteraard met balpen en een notitieboekje. Noteer opschriften boven winkels, slogans op reclameborden, ge- en verboden bij trams, stations, kruispunten, bouwwerven… Thuis ga je met deze ready mades aan het knutselen. Je verknipt en plakt en hakt in twee of drie, en lijmt en voegt toe en ordent… Tot je een soort tekst bekomt waarin nog de sporen aanwezig zijn van in het straatbeeld aangetroffen opschriften, maar dat jij tot een nieuw en uniek gedicht hebt getransformeerd.

©Daniel Billiet

9 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘De stilte van de wereld na ons’ van Marc Tritsmans (Nieuw Amsterdam Uitgevers).

Ben jij ook een van de velen die zo getreurd hebben n.a.v. de dood van Chelonoidis Abingdoni? De naam zegt u niets? Dat is de naam van een soort van reuzenschildpadden op de Galapagoseilanden. De reuzenschildpad ‘Lonely George’ overleed in juni. Men nam aan dat zij de enige overlevende van haar soort was. Maar! Een onderzoeksteam van de Yale University heeft nu op het eiland Isabela nog 17 padden geïdentificeerd die dezelfde genen hebben als George! Oef! X 17 dus. Of de 17 overlevenden zo verheugd zijn over het uitgelekte nieuwtje is niet bekend. Maar dat kun jij in een gedicht misschien aan het licht brengen. Of ze om extra bescherming gevraagd hebben? Of voor hen nu een aangepast rustoord wordt gebouwd? Deze en nog zoveel meer zijn interessante invalshoeken voor een gedicht.

©Daniel Billiet

8 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Adam zaait radijzen’ van Rikkert Zuiderveld (Uitgeverij Brandaan).

Wist je dat bij Homeros het woord boezem altijd vergezeld wordt van het epitheton ‘geurend’? Bij hem lezen we dus telkens over ‘de geurige boezem’. Ha. Daar kan ik me een en ander bij voorstellen. O nee, niet bij mijn mama! Als jong blond en gevierd prinsje had ik de vrouwelijke schoten maar voor het uitkiezen. Altijd als ik de kans kreeg, koos ik resoluut voor de schoot van mijn tante S. Ik herinner me nog duidelijk dat ik me graag dicht tegen deze tante aanvleide. Hoe ik kinderlijk zuiver de zachtheid van haar borsten onder mijn gezicht voelde. Zonder ook maar enig vermoeden van een erotische component. Het was er knus en warm en veilig en geborgen. Maar nog levendiger herinner ik me de geur van deze favoriete boezem. Hoe beschrijf je die geur? Die ervaring toen? Hoe anders dan in een fijnzinnig subtiel vers?

©Daniel Billiet

7 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Dooitijd’ van Jo Gisekin (Uitgeverij Poëziecentrum).

Stel je eens voor dat God niet geopteerd had voor de vorm van een bol voor wat de aarde betreft, maar zich geamuseerd had om de aarde in de vorm van een cilinder te ontwerpen. Daar zouden we niet raar van opkijken dan, we zouden immers niet beter geweten hebben. Maar ongetwijfeld zouden een aantal natuurwetten heel anders in elkaar steken. Laat je fantasie hier eens op los en schets wat een wereld, wat een leven we dan zouden beleven.

©Daniel Billiet

6 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Een kei in duren’ van Ann Van Dessel (Uitgeverij P).

Wat me ook vaak kan boeien: de voorgeschreven gebaren. Dat je een pasje opzij zet wanneer iemand vraagt: ”Mag ik er even door?”. Dat je in de bibliotheek niet gillend in het rond rent. Dat je aardbeien niet tot moes keurt bij de groenteman. Vaak zien we er de schoonheid niet (meer) van in. Het is pas als je in een heel andere cultuur vertoeft dat het je opvalt dat daar andere ‘voorgeschreven gebaren’ leven. En merk je bij je terugkeer in de ‘eigen cultuur’ de eenvoudige schoonheid van de ‘eigen’ voorgeschreven gebaren opnieuw op. Een eenvoudige, uitgekiende opsomming kan al tot een knap poëtisch iets leiden. Maar wat als je alle conventies overboord gooit en net het tegengestelde noteert dan de stilzwijgende code voorschrijft?

©Daniel Billiet

5 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Je bereikt me in vertaling’ verschillende vertalers, door Passa Porta Cahier 3 (Uitgeverij Vrijdag).

Vannacht zwoegen de Sint en zijn Zwarte Pieten zich nog maar eens halsbrekend te pletter op onze daken om voor de nodige kindervreugde te zorgen. Iedere keer dat de Sint de geldverslindende ‘boodschappenlijsten’ leest van zo’n verwend kereltje dat al meer dan alles heeft, bekruipt hem de lust om dat joch eens goed de waarheid te zeggen. De Sint heeft daar uiteraard geen tijd voor. Hij heeft al zijn handen nodig om niet van een dak te tuimelen. Help die goedheilig man. Schrijf jij in een gedicht wat aan ergernis dan zoal opborrelt bij de belaagde man.

©Daniel Billiet

4 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Onvoltooid’ Poetry International 2012 (Stichting Poetry International Rotterdam).

Vreemd en mysterieus. Zowat elke dag laat een oudere man zijn hond uit in het naburige park. Ook zowat elke dag komt een vrouw in datzelfde park even wandelen met haar poedeltje. Behalve een kort knikje van de man worden er geen sociale signalen, laat staan woorden uitgewisseld. De honden daarentegen snuffelen uitgebreid, kwispelstaarten enthousiast en zitten elkaar achterna met een aanstekelijk plezier. Op de man noch de vouw lijkt dit ook maar enigszins positief af te stralen. Zij bekijken die hondse vreugde op een meer dan beleefde afstand van elkaar. Het tafereel wordt afgebroken door een kort geblaf van de man: “Hier”. De hond gehoorzaamt meteen, wordt aangelijnd en vertrekt met de baas. Ontroerend om te zien hoe de poedel beurtelings hen nakijkt én vragend opkijkt naar de vrouw. Veel uitleg krijgt-ie natuurlijk niet. Wel enkele goedkeurende klapjes. In dat dagelijkse tafereel zit meer dan één gedicht verborgen.

©Daniel Billiet

3 december

Eindelijk december! Dé cadeautjesmaand! En wat prijkt als absolute nummer één en twee en drie op de lijstjes van alle literatuurminnenden? Yep, drie dichtbundels! Want dat levert zoveel verfijnder, langer en dieper genot op dan een homp kalkoen. Uiteraard geef ik je graag een waardevolle hint voor wat de aankoop van zo’n (nog niet) uitgelezen prachtgeschenk betreft: ‘Er is overal meer ginder dan hier’ van Bob Van Laerhoven (Davidsfonds Uitgeverij).

Laatst ging ik naar de begrafenis van een verre tante. Ik beken dat er in die crypte enkele graven zijn die ik graag wilde bekijken. Soit. Wat een bizar feest was dat, die begrafenis! Naast de aflijvige in een indrukwekkende, zwart glimmende kist waren er nog… drie personen. Nu ja, dat gebeurt alsmaar meer dezer dagen. Maar: de ‘gezongen’ dienst werd voorgegaan door een priester en twee diakens; vijf misdienaren dienden; een koor, bestaande uit veertien zangers (M/V), zong zich niet echt de ziel uit het lijf, maar scheen enkel lijfelijk aanwezig. Ook waren er nog twee voorlezers. Dergelijke indrukwekkende plechtigheid stond in zo’n schrijnend contrast met de ‘opkomst’ der rouwenden dat ik meteen pen en papier nam en daar ter plekke een gedicht over schreef. En nu is het jouw beurt.

©Daniel Billiet